Valco is ’s werelds vriendelijkste kleine boosaardige korporatie. We zeggen al tijden schaamteloos hardop dat ons doel is om op den duur onze eigen Doodsster te bouwen en de hele mensheid te onderwerpen. Eerlijk en ambitieus, en daar werken we elke dag aan.

Maar als ik in 2025 naar de geluidsmarkt kijk, blijft de grap me in de keel steken. We hebben door dat we totale prutsers zijn. Het is namelijk pijnlijk moeilijk om een hebzuchtige en wrede wereldveroveraar te zijn, als de mededingers je in dezelfde rol links én rechts voorbij razen.

Er ligt te veel geld op tafel

De koptelefoonmarkt is geen knopenwinkeltje. We hebben het wereldwijd over ruim honderd miljard euro aan handel, die elk jaar in steeds hoger tempo groeit. Dat is een berg geld. Voor dat bedrag koop je een paar kleine landen, bevolk je de maan, of betaal je zelfs de helft van de Finse staatsschuld af.

Als er zóveel geld op tafel ligt, wordt het spel rauw. Kijk om je heen en je ziet het ware gezicht van de markt.

Om te beginnen is er Apple. Zij hebben bereikt waar wij alleen nog van dromen: ze hebben een volmaakt gesloten leefwereld gebouwd en bezitten de helft van de hele markt. Waarschijnlijk heeft Apple ergens al een eigen Doodsster.

De schaal is compleet absurd. Als alleen Apple’s koptelefoonhandel werd afgesplitst tot een eigen bedrijf, zou die qua omzet in dezelfde klasse zitten als heel Nokia. Eén Apple-toebehoren draait evenveel geld om als de grootste industriereus uit de Finse beursgeschiedenis. Finse “wereldverovering” is daarnaast vooral een slechte zomerklucht.

Wie bezit jouw stem?

Als je Apple niet koopt, denk je misschien dat je ouderwetse westerse kwaliteit of roemruchte rockgeschiedenis koopt. Waarschijnlijk heb je het mis. Bedrijfsopkopen onthullen de kale waarheid over waar de winsten tegenwoordig naartoe stromen.

Zelfs Zweedse rock-waardigheid kreeg uiteindelijk een prijskaartje, en dat was precies 1,15 miljard dollar. Voor dat bedrag kocht de Chinese beleggingsmaatschappij HongShan een meerderheidsbelang in Marshall Group.

Datzelfde patroon zie je overal.

De Duitse Beyerdynamic werd verkocht aan het Chinese Cosonic en Samsung heeft zo ongeveer alle andere hifibedrijven opgeslokt, van JBL tot Bowers & Wilkins. Achter de meeste anderen zit dan óf een Chinese beleggingsmaatschappij, óf een Japans samenraapsel, óf een Amerikaanse reuzengigant uit de techniekwereld, zoals HP.

De kleinere speler Bose (omzet ca. 3,2 mrd dollar) is een verfrissende uitzondering in dit gezelschap, want die is in handen van het trustgedrocht van de overleden oprichter en de universiteit MIT.

Brutaal oligopolie en wij

Deze situatie zet ons strategisch in een vreemd en een tikje gênant licht. De markt is niet eerlijk verdeeld; het is een brutaal oligopolie. In werkelijkheid zuigen een paar reuzen zo’n 98 miljard dollar uit de markt. De kruimels die overblijven worden van de vloer gelikt door duizend kleine spelers die proberen te overleven onder de laarzen van de reuzen.

Wij zijn één van die duizend kruimels.

Wij zijn de enige idioot die van plan is een eigen koptelefoonfabriek in Puolanka te stichten. Terwijl anderen zichzelf aan China verkopen of “bijhandel” zijn die groter is dan Nokia, ziet ons plan om in Finland koptelefoons in elkaar te prutsen er toch wat eigenaardig uit.

Dat veroorzaakt onvermijdelijk een kleine identiteitscrisis. We proberen een boze korporatie te spelen, maar het eindresultaat lijkt verdacht veel op eerlijk ploeteren.

Nieuwe strategie: tweevoudig bruikbare techniek

We hebben op de spoedvergadering van de raad vastgesteld dat er in deze situatie maar één logische keuze is. We moeten opschalen. Omdat we de mededingers niet kunnen verslaan met geld of slechtheid, moeten we het oorspronkelijke plan versnellen.

De oplossing kwam uiteindelijk uit een onverwachte hoek.

Toen we bij de overheden naar geldmogelijkheden vroegen om de fabriek in Puolanka op te starten, hoorden we dat we in de huidige wereldtoestand beter zogeheten tweevoudig bruikbare techniek kunnen overwegen. Daarvoor schijnt nu lekker veel steun uit de EU te zijn.

Dat past ons volmaakt.

Zonder geld van buiten duurt het bouwen van de Doodsster veel te lang, maar als we het “tweevoudig bruikbaar project” noemen, laat de EU via gezamenlijke schuld een deel van de vernietigingskracht meebetalen.

We gaan dus door met het maken van hoogwaardige, herstelbare koptelefoons met een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding, want we hebben een eigen inbreng nodig voor dit door de overheden aangeraden Wunderwaffe-programma.

Dit plan geeft ons ook hoop.

Als we met dit kleine clubje koptelefoons kunnen maken die volledig kunnen wedijveren en meestal zelfs beter zijn dan de waar van die rijken met hun eindeloze geldpotten, dan zijn we niet ver van het doel.

We hoeven niet eens heel veel meer te groeien om ook zulke tweevoudig bruikbare techniek te kunnen maken waarmee je de wereld verovert.

De enige manier om de wereldreuzen een hak te zetten is de hele mensheid te onderwerpen met futuristische tweevoudig bruikbare techniek. Het is een harde oplossing, maar de marktsituatie en de EU-steunregels laten ons geen keus.

Author: Henri Heikkinen