Als je je niet hebt geabonneerd op onze nieuwsbrief, heb je waarschijnlijk in je leven nog wel meer verkeerde keuzes gemaakt. Je hebt namelijk de emotionele achtbaan van de afgelopen weken gemist, en sowieso de beste nieuwsbrief ter wereld. Maar omdat we zo vergevingsgezind zijn, hier een samenvatting van hoe we van plan waren de wereld te veroveren, maar uiteindelijk alleen maar dieper in de schulden zijn geraakt en nu dus nóg meer waanzinnig geweldige ruisonderdrukkende koptelefoons (en geweldig waanzinnige luidsprekers) moeten verkopen.
Omdat we een bedrijf zijn dat gelooft in radicale eerlijkheid, vertellen we nu openlijk hoe we het hebben verknoeid.
Fase 1: Het Grote Plan
Zolang het bedrijf bestaat, hebben we beloofd dat de opbrengsten van Valco aan drie dingen worden besteed. Bier, alimentatie en de bouw van een Doodster. Velen van jullie dachten dat het een grap was. Wij maken geen grappen over zulke zaken.
De K-winkel app laat zien dat het geld is gegaan waar het beloofd was. Voor buitenlanders en klanten van de S-winkel: de K-winkel app gaf aan het eind van het jaar zo’n mooie statistiek van wat je in een jaar hebt gekocht:
Nou ja, hoe dan ook. De Doodster stond al op de planning en rond de jaarwisseling vonden we een Deense fabrikant die beloofde ons een echte Doodster te kunnen leveren. Volgens de verkoper is het apparaat “enorm”, heeft het een “superlaser” en bevat het meer dan 4000 werkende onderdelen.
De kerstverkoop en de lancering van de VMK25.2 gingen zo goed dat we dachten: nu krijgen we eindelijk dat wereldvernietigende wapen waar we al zo lang van dromen.
We hebben de bedrijfskas geleegd, het koffiezetapparaat van kantoor verkocht en een onverantwoord grote lening bij de bank afgesloten. Het plan was waterdicht. Welke bankdirecteur durft zijn geld te komen halen als wij een volledig operationeel, planetenvernietigend strijdstation hebben? Niemand dus.
We waren al klaar voor een strategiewijziging. Het plan was om te stoppen met dat vermoeiende koptelefoons versturen en het kruipen voor de klantenservice. We zouden overstappen op een nieuw bedrijfsmodel. Dat zou gebaseerd zijn op angst, tucht en absolute gehoorzaamheid van de mensheid. We waren al bezig met een lijst waarop klanten werden verdeeld in adel en gepeupel. Eén van de vennoten was zelfs al bezig met het opzetten van een eigen sekte.
De harde realiteit
Toen kwam die langverwachte dag. De Doodster arriveerde eindelijk en we stonden allemaal buiten te wachten. Raimo had een cape aan en Jani stond klaar met een fles champagne om tegen de romp te slaan.
Het eerste waarschuwingssignaal was het formaat van de doos. Die was niet planeetgroot, maar paste gewoon op een pallet. We bleven nog optimistisch. Misschien is dit Deens topontwerp. In de doos zit vast alleen de afstandsbediening en de Doodster zelf zweeft natuurlijk in een baan om de aarde.
We openden de doos. Geen hypermaterie, geen superlaser.
Er zat plastic in. Duizenden en duizenden kleine grijze plastic blokjes in zakjes. Welke oplichter verkoopt een Doodster en stopt er alleen maar kleine blokjes in de doos?
We zijn opgelicht.
Die Deense gladjakker is nergens meer te vinden, en zo’n plek als “Billund” bestaat vast niet eens. Klinkt ook gewoon verzonnen. Dit wereldvernietigende wapen waarmee we onze schulden zouden aflossen en het heelal zouden veroveren, bleek gewoon een kinderspeeltje. Moeten we hiermee de mensheid onderwerpen? Je krijgt er niemand mee klein, tenzij je in die blokjes stikt of ze in het donker op de vloer laat liggen en erop trapt.
HOE KAN DIT ZO DUUR ZIJN?! Daar ging al ons geld aan op, eigen en geleend, alles wat we in zeven jaar bij elkaar hebben gesprokkeld. Een doos met wat verdomde plastic blokjes kost net zoveel als een echte Doodster!? Nu snappen we ook waarom Trump Groenland wilde hebben. Die is vast ook in dezelfde val getrapt en heeft een Doodster besteld. We hebben altijd van Denen gehouden (en doen dat nog steeds), maar juist daarom doet deze oplichting zo’n pijn.
Nederigheid en smeken
De situatie is nu zo dat we de bank een bedrag schuldig zijn waar een klein land een jaar van kan draaien, en dat geld hebben we niet. We dachten de lening terug te betalen met lasergeschut. Nu lijkt het erop dat jullie, onze geliefde klanten, weer onze enige inkomstenbron zijn.
We moeten dus helaas onze plannen voor wereldheerschappij en dictatuur annuleren. Dat was natuurlijk gewoon speelse marketinghumor. Jullie kennen ons, altijd in voor een grapje. Haha. We zouden toch nooit iemand zo onderdrukken.
Nu is het menens. Als we de kasstroom niet meteen omdraaien, pakt de bank alles af. Dus vragen we jullie nederig om koptelefoons te kopen. Ze zijn echt goed, in tegenstelling tot ons beoordelingsvermogen.
Doe mee aan de loterij
We hebben geprobeerd te reclameren, maar omdat Raimo in zijn woede de zakjes al had opengescheurd en op een blokje had gebeten, is het recht op retour vervallen.
Omdat deze berg plastic ons alleen maar herinnert aan onze eigen domheid en gigantische schuld, willen we er geen seconde langer naar kijken.
Daarom verloten we deze “Doodster” onder alle abonnees van de nieuwsbrief.
Ja, je leest het goed. Iemand krijgt dit monument voor onze goedgelovigheid thuisgestuurd. Het is mooi en duur. Het in elkaar zetten kost je waarschijnlijk je geestelijke gezondheid, maar dat is nog altijd een beter lot dan het onze.
Doe mee aan de loterij en red ons van faillissement door meteen iets te kopen.
Ps. De droom leeft nog steeds. Deze tegenslag is maar een kleine hobbel. We werken dag en nacht door tot iedereen een Valco op zijn hoofd heeft (of ons in elk geval zijn geld heeft gegeven). En als die dag komt, kunnen we eindelijk dat echte superwapen betalen.
Deel met vrienden:
Valco heeft een nieuw logo gekregen