Als er op een Valco-koptelefoon het logo van Sonata Arctica, Apocalyptica of Megadeth staat, zou je je daar misschien een grote vergaderruimte bij kunnen voorstellen, een stapel PowerPoints en twee marketingdirecteuren die over synergieën praten.
De werkelijkheid is meestal een stuk verdachter.
Iemand kent iemand.
In dit geval was die iemand Antti Kangasaho.
Antti is audio-engineer. Hij heeft een lange carrière in de audiowereld en maakt al meer dan tien jaar drumcamvideo's met drummers. Onderweg heeft hij een flink deel van de Finse metalscene leren kennen.
Daarnaast is hij zo'n Valco-liefhebber dat er in zijn hoeken en gaten ongeveer elk apparaat te vinden is dat we ooit de wereld in hebben geduwd.
En zo komen we bij Sonata Arctica.
Het begon met een webshop
Drummer Tommy Portimo van Sonata Arctica runt naast het drummen ook de webshop van de band.
Het idee voor eigen Sonata Arctica-koptelefoons speelde al een tijdje door zijn hoofd.
Valco was bovendien geen compleet onbekende. De crewleden van Sonata gebruikten al jaren Valco-koptelefoons, dus er was onderweg al de nodige ervaring met onze producten opgedaan.
Daarnaast had Tommy de samenwerkingen van Valco met onder andere Apocalyptica en Megadeth gezien.
Daaruit ontstond een vrij eenvoudig idee:
Was het niet mooi als Sonata die ook had.
Tommy had al overwogen contact op te nemen met Valco toen het onderwerp toevallig ter sprake kwam met Antti Kangasaho. Antti zei dat hij mensen bij ons kende en wel even navraag zou doen.
Dat was het in de praktijk wel zo'n beetje.
Geen aanbesteding. Geen sponsorproces van zes maanden. Zelfs geen fatsoenlijke Excel-sheet.
Antti bracht de juiste mensen bij elkaar.
Eerst moesten de koptelefoons de webshop in
Tommy's oorspronkelijke idee was om voor Sonata Arctica eigen Valco-koptelefoons te maken voor de verkoop in de webshop van de band.
Dat kwam ons prima uit.
Het resultaat werd een koptelefoon met de eigen uitstraling van Sonata Arctica. Toen de eerste exemplaren bij Tommy terechtkwamen, was er geen lange strategievergadering meer nodig om te beslissen of ze in de webshop zouden komen.
“Toen ik de eerste koptelefoons met het logo van Sonata in handen kreeg, hoefde ik geen twee keer na te denken over de vraag of we ze in onze eigen webshop zouden verkopen.”
De samenwerking ging ondertussen iets verder dan het oorspronkelijke idee. De koptelefoons waren er niet alleen voor de band, maar ook voor de crew.
En ze werden gebruikt, niet in een vitrinekast gezet.
Ze worden gebruikt tijdens reizen, in het vliegtuig, backstage en thuis, net als alle andere koptelefoons.
Dit is voor ons eigenlijk een behoorlijk belangrijk onderdeel van dit soort samenwerkingen. Natuurlijk kun je een koptelefoon met een mooi logo maken en er een paar foto's van op Instagram zetten. Veel interessanter is het als mensen ze daarna ook echt blijven gebruiken, wanneer de camera eenmaal is opgeborgen.
Toen gebeurde er iets vervelends: mensen kochten ze
De Sonata Arctica-koptelefoons kwamen in de webshop van de band terecht.
Volgens Tommy overtrof de ontvangst alle verwachtingen.
“De verkoop heeft al onze stoutste verwachtingen overtroffen en de reacties van fans waren uitsluitend positief.”
Dat is op zichzelf niet eens zo'n groot mysterie.
Bij bandmerchandise zit nogal wat spul waarvan het belangrijkste doel is om anderen te laten weten naar welke band je luistert. Mokken zijn leuk. T-shirts zijn best handig als de maatschappij eist dat je een shirt draagt.
Bij koptelefoons ligt het idee iets anders.
Je kunt ze jarenlang elke dag gebruiken. En omdat het Valco's zijn, kunnen ze ook gerepareerd worden wanneer het leven uiteindelijk een of ander plastic onderdeel met 3-0 verslaat.
Waarom juist Valco?
Tommy vertelt dat hij vanaf het begin zoveel mogelijk Finse producten en bedrijven in de webshop van Sonata Arctica wilde gebruiken.
Volgens hem waardeerden de fans dat lokale karakter ook.
Maar alleen een Finse vlag op de zijkant van de verpakking was in dit geval niet doorslaggevend.
De mensen van Sonata kenden de koptelefoons al. Bovendien waren ze inmiddels vertrouwd met de manier waarop Valco dingen aanpakt.
Tommy noemt vooral het feit dat de koptelefoons daadwerkelijk in Finland kunnen worden onderhouden, in plaats van dat een kapot product automatisch wordt omgeruild voor een nieuw exemplaar en het oude ergens op aarde verdwijnt op de begraafplaats voor elektronica.
Dat is een van de dingen waarin de wereld van bands en Valco verrassend goed bij elkaar passen.
Het tourleven is niet bepaald zacht voor elektronica. Spullen worden ingepakt, uitgepakt, laten vallen en duizenden kilometers vervoerd. Als iets echt wordt gebruikt, gebeurt er vroeg of laat wel iets mee.
Dan is het prettig als de eerste oplossing niet de vuilnisbak is.
Zo ontstaan dit soort dingen meestal
Het verhaal van Sonata Arctica is tegelijk een aardig voorbeeld van hoe al onze andere bandsamenwerkingen zijn ontstaan.
We zitten niet op kantoor een lijst te maken van artiesten naar wie we vervolgens een sponsorvoorstel zouden moeten sturen.
Tot nu toe is het altijd begonnen met iemand die Valco's al gebruikt.
Vervolgens kent die iemand weer iemand anders. Het onderwerp komt ter sprake. Er wordt een bericht gestuurd. We proberen iets.
Soms komt daar niets uit.
Soms is het resultaat een koptelefoon met Sonata Arctica op de zijkant.
In dit geval liep de keten ongeveer zo:
De crew van Sonata Arctica gebruikt Valco's → Tommy begint na te denken over eigen Sonata-koptelefoons → Tommy praat met Antti → Antti kent Valco → de mensen worden in hetzelfde gesprek gezet → we maken koptelefoons.
Als marketinghandboek is dit misschien niet geweldig.
Maar zo werkt de wereld in de praktijk toch best vaak.
En tot nu toe was het voor ons in elk geval een stuk leuker dan ruzie maken met advocaten.
Deel met je vrienden
Ook geluidsoverlast is vervuiling